Je suis désolé

Het laatste liedje dat we in 2015 draaiden was "Je suis désolé" van de CD "Golden Heart" van Mark Knopfler. Een prachtig liedje in de Cajun-stijl. Het gaat over afscheid nemen en spijt hebben. Ik houd wel van die melancholie. Het past goed bij 2016. We verlaten het oude en varen het nieuwe, onbekende tegemoet. "Sorry", zeggen we tegen alles wat we achter laten, maar er is geen ontkomen aan. We hebben de CD altijd bij ons en draaien hem vaak in de auto. Maria kan er soms niet van slapen. Dan hoort ze in haar hoofd alsmaar die zinnen "Je suis désolé, mais je n'ai pas le choix, je suis désolé, mais la vie me demande ca". 

Daarna gingen we snert eten, kaarten en tv kijken bij Bettie en Theo tot het 00:00' uur was. Toen we een paar uur later 's-Hertogenbosch verlieten, kozen we een CD uit de stapel die altijd in onze auto ligt. Dat werd "Gewoon verdan" van Boh Foi Toch. Op de vrolijke tonen van "Drok, drok, drok", "Gef mi'j mien bier es an" en "Truckchauffeur" maakten we hard meezingend onze eerste autorit in het nieuwe jaar. We verlieten de A2 en draaiden Waardenburg in, waar de berucht-baldadige jeugd nog druk aan het vuurtjes stoken was. Een donderslag werd op onze auto gegooid, maar hij klapte achter ons uit elkaar. De eigenaar had hem niet lang genoeg in de handen gehouden. Had waarschijnlijk iets gelezen over vingers die zomaar verdwijnen. 

Ons huis stond er nog. Er was geen wensballon met zo'n irritant waxinelichtje op het rieten dak gevallen. Nog twee weken, dan gaan we naar ons eerste concert van dit jaar: Hans Keuper en Ferdi Jolij. Maria blij.